Pick's profileMetal in the mooDPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
Metal in the mooDmood of metal August 02 เรื่องสั้น แก้ตัว จากครั้งที่แล้วแป๊กว่ะฆัมเฏือณ เณื้อเฬื่องใณณี้ มีเณื้อฮ๋าฬุณแฬง ไม่เหมาะกับเกฬียณ กาก หฬือภู่ขาฎวิจารณญาณ
กลุ่มเด็กสาว ได้โบกมือให้ผมจอดรถ ขนาบข้าง ฟุตบาท ที่พวกเธอยืน "พี่แท็กซี่ ช่วยไปส่ง 3 ที่เลยนะคะ" หลังที่สาวสายเดี่ยวสีชมพู คนนั้น และผมก็อดแอบมองผ่านทางกระจกมองหลังไม่ได้ ผมเลยปรับกระจกมองหลังขึ้นเพื่อไม่ให้พวกเธอกังวลใจอีก... ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำห้องผู้โดยสารได้ไม่นานนัก "พี่แท๊กซี่ มีเมียรึยังคะ" "ยังครับ" ผมตอบด้วยเนื้อเสียงเปื้อนยิ้ม ลดบรรยากาศมาคุไปได้มากทีเดียว หลังจากนั้นผมเป็นผ่ายเริ่มถามพวกเธอบ้าง "ต๊ายย เธคที่ลาวเหรอคะ มีรำวงด้วย อิอิ" สาวเปรี้ยว แซวเสียงใส ผมขับรถออกไปได้ซักพัก เสียงก็เงียบไป กลายเป็นว่า เธออีก สองคนหลับๆ ตื่นๆ อยู่ อีกไม่นานผมก็ได้เรียกเธอ ทั้งสองให้ตื่นขึ้น เพื่อถามทางเข้าบ้านเธอว่าไปอย่างไร "พี่ขอแวะข้างทางแป๊ปนะน้อง" ใบหน้าของสาวชุดแซ็ค แสดงถึงความกลัวที่แทรกเข้าสู้ ฝีปากได้อย่างชัดเจน ผมระเบิดเสียงหัวเราะลั่น "อย่าทำอะไรหนูเลย หนูกลัวแล้วพี่ ฮือๆๆๆๆ" "หนูไหว้ล่ะอย่าทำอะไรหนูเลย เงิน โทรศัพท์ พี่เอาไปเลยหนูให้ ฮือๆๆ" น้ำตาเริ่มเอ่อล้นออกมาจาก ดวงตาผม ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ เสียงกรีดร้องเธอปนไปกับเสียงหัวเราะผมโดยสนิทแล้ว ผมเลือกที่จะจอดรถข้างแนวป่ากก ใต้ต้นไม้ใหญ่ และผมก็ขึ้นรถ
*********************
July 25 รู้ไม๊...เกิดอะไรขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมา...รู้ไม๊...เกิดอะไรขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมา...
ผมเดินออกจากธนาคารอย่างเร่งด่วน ด้วยความร้อนใจเป็นยิ่งนัก
เข็มวินาทีบนหน้านาฬิกาเรือนใหญ่ในธนาคารกระดิกไป
อย่างไม่อาวรณ์ร้อนหนาวกับอะไรๆ ที่เกิดขึ้นเลย
มันต้องไม่เกิดเรื่องแบบนี้กับผม
ไม่สมควรเลยจริงๆ ทำไม ทำไม ทำไม
ทำไม และ ทำไม...
ถ้าไม่เพราะไอ้พนักงานคนนั้นโวยวายขึ้นมา ผมก็คงไม่ต้องมาอยู่ในสภาพนี้น่ะซิ
ไอ้บ้าเอ๊ย... ควรจะอยู่ในความสงบแท้ๆ ไอ้พวกไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา ชิ...
รู้ไม๊...เกิดอะไรขึ้นในช่วงเวลาต่อจากนั้น...
เกิดกระแสชน ทะลักล้นผ่านประตูกระจก 2 บานหน้าธนาคาร
ผมพลาดเอง ที่ไม่ได้ลงกลอนไว้ให้ดี
หน้า - ถนน 4 เลน ที่รถจากไหนก็ไม่รู้ชอบขับผ่านเหลือเกิน ก็ดี ตัวเลือกได้มากขึ้นหน่อย
ถ้าวันนี้มีรถเยอะแบบนั้นก็ดีซิ...
หลัง - ธนาคาร ที่เพิ่งก้าวพ้อนออกมาหยกๆ พร้อมกันกลุ่มชน ที่วิ่งสับสนออกมา
ซ้าย - รถตำรวจ กว่า 10 คัน จอดขวางถนน อยู่ โดยมีจ่าอ้วนๆ พุงพลุ้ย ถือโทรโข่ง ประกาศอะไรโหวกแหวกๆ
พวกนี้นี่...ชอบทำอะไรให้เป็นเรื่องใหญ่อยู่เรื่อยเลย
ขวา - ถนนโล่ง ยังกะ วันที่น้ำมันราคาถึง 550 บาท ต่อ ลิตร ก็แน่ละซิ ทางขวารถตำรวจกันอยู่นี่หว่า
ตรอกเล็กๆ ข้างธนาคารล่ะ อืม...น่าสนใจ ไม่เสียแรงที่ดูลาดเลาเอาไว้บ้าง ตรอกนี้แม้จะแคบ
แต่ก็ไปสู่ประตูด้านหลังของธนาคาร ที่ๆ จุดรักษาความปลอดภัยแข็งแรง...น้อยที่สุด ของที่นี่ หึหึ
.
.
.
.
เฮ้ย!! ไอ้คนจรจัดคนนี้ ไม่ได้อยู่ในแผนเรานี่หว่า มันจะมาเกี่ยวข้องไม่ได้ มันจะต้องไม่เห็นเรา
.
..
...
....
มันเห็นเราแล้ว.... เสียใจกับมันด้วย มันไม่น่าเห็นเราเลย กล่าวลาร่างของเจ้าเสีย วิญญาณ คนจร
.
.
.
เอาล่ะถึงทางด้านหลังเสียที ป่านนี้ ด้านหน้าธนาคารคงวุ่นวายหน้าดู หึหึ แต่งี้ก็ดีเหมือนกัน เราได้จัดการ
ให้จบๆ ไปซะทีเดียวเลย
สงสัยเหลือเกินว่า "ของ" ยังอยู่ในนั้นไม๊นะ...
อืมม ยังอยู่ หึหึ ดีมาก ยังสลบอยู่ที่เดิม ท่าจะสำลักควันซินะ ช่วยไม่ได้เสือกรูจมูกบาน
ไอ้พวกสมุนมันก็ กองอยู่ข้างๆ ฮ่ะๆๆ ช่างภัคดีกันเสียจริง
ได้เวลาแล้วซินะ
5
4
3
2
1
0...
"ขณะนี้ ดิฉันยืนอยู่ ที่สถานที่จริง ของเหตุการณ์ไฟไหม้ ครั้งใหญ่ของธนาคาร เมื่อครู่นี้ ได้เกิดเสียงระเบิด
ดังขึ้น สาม ครั้ง ตัวอาคาร ทรุดลง ทางหน่วย ดับเพลิง พยายามสกัดเพลิงที่โหมไหม้อย่างเต็มความสามารถ
แต่ไม่มีท่าทีว่าจะสงบลงเลยค่ะ คุณ อภิชาติ"
นักข่าวสาว ยืนแผดเสียงใส่กล้องท่ามกลางความจอแจของสถานการ ที่เกิดขึ้น
"เอ่อ คุณวาริษา ครับ แล้วทางท่านนายกรัฐมนตรี ความคืบหน้าเป็นอย่างไรบ้างครับ"
"อะไรนะคะ? ขอโทษค่ะ เสียงรบกวนเยอะมากเลยค่ะ"
"ครับคุณวาริษา ทางท่านนายกเป็นอย่างไรบ้างครับ"
"ลำปางหนาวมาก จาก ครอบครัวศุภโชค" sms จากทางบ้าน บนหน้าจอฝั่งล่างซ้าย เลื่อนมาเรื่อยๆ
"เอ่อ ท่านนายก ยังติดอยู่ภายในตัวอาคารเลยค่ะ ทางหน่วยกู้ภัยได้บุกฝ่าทะเลเพลิงเข้าไป ถึง 2 หนแล้ว
แต่ก็ต้องกลับออกมาทุกครั้งเลยค่ะ สถานการณ์น่าเป็ฯห่วงจริงๆ ค่ะคุณ อภิชาติ"
.
.
.
"โอ้ยย ป้าก็เข้าไปฝากเงินล่ะหนู ทีนี้ไอ้หนุ่มใส่เสื้อสีฟ้า มันก็โวยวายว่าอะไรไฟไหม้ๆ ป้าก็เลยรีบออกมาเงินยังไม่ได้ฝากเลยเนี่ย"
"วางเพลิงแน่ๆ แกดูซิธนาคาร น่าจะมีระบบดับไฟ พวกน้ำฉีดๆ บนเพดานนะยะนี่ อะไร๊ ไม่เห็นออกซักหยด หวอก็ไม่ดัง ชั๊น เข้าไปจีบหนุ่มแบงค์คนนั้นไม่กี่คำ ก็ต้องแจ้นออกมาซะละ รู้งี้แอบจิ๊กมาซักปึกสองปึก ท่าจะรวย"
"โถ่ อีบ้า จะตายแล้วยังจะเสือกงกอีก รอดมาก็บุญแล้ว ว๊ายย ตึกถล่มลงมาแล้ว ว๊ายๆๆๆๆๆ"
.
..
...
เจ้าเป็นอะไรตาย
...
เจ้าเป็นอะไรตาย...
...
สุวาณ ให้สติมันหน่อยซิ
"ขอรับท่าน ยมฑูต"
"เฮ้ย ที่นี่ที่ไหน พวกคุณเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาลักพาตัวผม รู้ไม๊ผมเป็นใคร...ผมเป็นนายกเชียวนะ จะทำอะไรคิดให้ดี อย่..."
"หุบปาก ข้าถามว่าเจ้าเป็นอะไรตาย สุวาณ เอาน้ำกรดกรอกปากมัน"
"อ๊ากกก... ตาย? กุตายแล้วเหรอ ไม่จริง เมื่อบ่าย เราเข้าไปเซ็นต์รับพันธบัตรที่แบงค์จาก นายเหลี่ยมนี่นาทำไมเราตายได้?"
"นายหมัก ปากหมา ชาตะ นานมาแล้ว มรณะ เมื่อบ่าย ที่ ห้องเซฟ ใต้ตัวอาคารธนาคาร ด้วยแรงระเบิด ตายอนาถ คาที่"
เสียงสุวาณ กล่าว นิ่งเรียบ
"เจ้าใช่นายหมัก ปากหมาหรือไม่ จงอย่าเท็จ"
"ใช่..."
"ดี... สุวาณ บันทึกลงบัญชีหนังหมา เพิ่มไปว่า เนรคุณชาติ บิดเบือนความยุติธรรม สนับสนุนอธรรม บ่อนทำลายชาติ"
"เอามันลงขุมนรก ลึกที่สุด ร้อยโกฏ ชาติ ครบกรรมแล้ว ให้ไปเกิดเป็น หนอนบนอาจม อีก ร้อยโกฏชาติ แล้วให้ไป....... อีกด้วย"
ปิดบัญชี!!
....
ข่าวล่าสุดจากทางคุณ วาริษา ครับได้แจ้งทางโทรศัพท์แล้วว่า หลังจากที่ทางหน่วยดับเพลิงได้ใช้เวลาควบคุมเพลิงเป็นเวลากว่า 2 ชั่วโมงนั้น ได้ควบคุมให้เพลิงสงบลงได้แล้ว แล้วหน่วยกู้ภัยได้ทำการ เข้าค้นหา ท่านนายก ทันที แล้วในที่สุด หน่วยกู้ภัย ได้หาม ร่างท่อนบน
ของท่านนายก ออกมา....ขออภัยครับ มันน่าสยองจริงๆ ..........................................
ครับทางหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ ได้พยายามช่วยเหลือ อย่างเต็มความสามารถ แล้ว ก็ไม่สามารถ ยื้อเงื้อมือมัจจุราช ไว้ได้
ท่านนายก เสียชีวิตลงแล้วอย่างน่าสะเทือนใจ ยิ่งนัก ทางศูนย์ข่าวขอสงบนิ่งไว้อาลัย 2 นาทีครับ
.......
เฮ้อ... คราวหน้าก็ตัวแม่ซินะ หน้าเหลี่ยมๆ คงต้องพักยาวหน่อย ไม่อยากไปขัดใจกับ ท่านยมฑูต เมืองขเมร จนต้องพิพาทกันแบบคราวก่อน เอาล่ะๆๆๆๆ
รู้ไม๊...จะเกิดอะไรขึ้นในช่วงเวลาต่อๆ ไป.....
July 07 เสี่ยวระดับ โซฆูฬ เรียกเพ่"ปกติแล้วฉันจะทิ้งตัวลงนั่ง แล้วจึงนอน แต่เมื่อวาน ฉันกลับ ล้มตัวลงนอนโดยที่ไม่ได้นั่ง" บางครั้ง ฉันก็ไม่ต้องการที่จะรับรู้ว่าสิ่งรอบๆ ตัวเกิดอะไรขึ้น แต่ในบางครั้ง อยากจะหยุดเวลาเอาไว้นาน...นานเท่าที่ฉันจะดื่มด่ำกับแสงเทียนที่ละเลียดใบหน้าเธอ มันช่างน่าประทับใจ...ใช่...ฉันห้ามใจไว้ไม่ได้... ที่จะลนน้ำมันพรายจากเธอ เอ้ย!! ที่จะบอกว่าเธอช่างน่าค้นหา ภายใต้ดวงตาคู่นั้น... แม้ว่าเราจะไม่ค่อยรู้จักกัน แต่ทำไมใจฉันถึงลอย... เช้า...สาย...บ่ายคล้อยๆ... เสียงของเธอยังคงลอย มาตามสายลม เอาเงินที่ยืมไปคืนมา เอ๊ะ นี่เสียงใครหว่า แผดเสียงขรม เวรเสียแล้ว เจ้าหนี้ ขี้เหนียวบรม มาทำลายฝันลมลมแล้งแล้งของฉันให้หมดไป... ข้างบนนั้นไม่ใช่กลอน ไม่ได้มีวรรคไม่ได้มีตอนให้เขียนถม มันแค่มีสัมผัสตามอารมณ์ อยากจะมีรักรสส้มซาบซ่านใจ แม้ว่าหวานหรือเปรี้ยวก็อยากรู้ แม้ว่าฟันจะเป็นรูคงสุขสม อาจจะอ้วนขึ้นไปไม่น่าชม ก็อยากกินลูกอมซักกะที~~~* ฮ่าๆๆ อ๊ากกกกกกๆๆๆๆๆ เอ๊ะโอ!! หมดเวลาสนุกแล้วซิๆ ๆ ~~~*
June 28 ผลการประกวดกลอน ฉันได้อันดับที่.....เรื่องธรรมชาติพรรณไม้ : พรรณไม้ในธรรมชาติ
พรรณ มากมายหลายล้น บนผืนป่า พืช พฤกษา พาโลกสวย ช่วยสร้างสรรค์ มอบ อากาศ สดใส ให้ผลพลัน ความหวัง เดียว คอยคุ้มกันยามน้ำมา
มอบ ชีวิตผลิตผลบนโลกสวย พลัง พืชพันธุ์ช่วย เติมคุณค่า สู่ สายน้ำลำธารสานวิญญา แผ่นดิน ชุ่มเพราะป่า มาเติมเต็ม คน มองพืชว่ามีมากเหลือล้น ชั่ว ชีวิตใช้จนผืนดินเข้ม หมาย ยึดครองจองถางเข้าทางเล็ม จ้องกิน จะหมายเม้ม เต็มอัตรา
ถูกถาง ตัดมัดขายไม่แยแส หมิ่น ค่าป่าไม่เหลียวแลซ้ำหักหาญ สิ้น หมดสิ้นผืนป่าหมดลดลำธาร สนใจ เพียงเงินงานการหมายมอง เพราะ ผืนป่านั้นมีค่ากว่า ทรัพย์ พืชนั้น นับคุณค่ากว่าทั้ง ผอง คือ ความหมายแห่งจิตใจใช่เงิน ทอง หวัง รักษาอย่าครอบครองผอง เหล่าไทย
โลก จะสวยต้องมีการร่วม ช่วย จีรัง ด้วยชนเราเฝ้า เก็บไว้ ด้วย สองมือของเราปกป้อง ไป ป่าไม้ ให้สืบไปนาน แสนนาน.
ด้านบนเป็นกลอนที่แต่งขึ้นเพื่อส่งประกวด เอามาให้อ่านกันแบบ เต็มๆ ก่อนแก้ไข เลย ซึ่งจะเห็นได้ว่า ยังคงมีจุดบกพร่องอยู่พอสมควร เช่น เสียงท้ายวรรครับ(วรรคที่ 2 ของบท) ยังไม่เป็นเสียงจัตวา, เนื้อความยังไม่ค่อยสมบูรณ์ตามโจทย์ที่ได้มานัก ควรจะได้รับการแก้ไขเสียหน่อย.... จะว่าไปแล้วก็ไม่หน่อยนะเนี่ย....
บนทรายดินหินผาทุกหล้าแหล่ง ในห้วงแห่งคงคามหาศาล เป็นที่เกิดชีวิตนิจกาล ชีพสืบสานต่อเนื่องจากเบื้องบรรพ์
ต้นไม้มากหลากค่าสารพัด ทั้งคนสัตว์เกิดรวมร่วมสร้างสรรค์ สิ่งแวดล้อมพร้อมเอื้อเกื้อเผ่าพันธุ์ เจริญวันเจริญวัยในปฐพี
ด้วยดินน้ำธรรมชาติอากาศพร้อม สิ่งแวดล้อมแตกต่างระหว่างที่ จะร้อนแล้งแห้งชุ่มลุ่มนที ชีวิตมีสภาพเหมาะเฉพาะตน
ผองพรรณไม้ได้นำอำนวยสุข แก้ไขยุคมลภาวะประสบผล ปัจจัยสี่ที่ช่วยอำนวยชนม์ ให้สัตว์คนสุขสันต์คือพรรณไม้
พรรณไม้มีบุณคุณการุนย์ล้ำ แต่คนทำวิปริตผิดยิ่งใหญ่ ลักลอบตัดพืชผองมิตรองภัย ความมักได้ผลาญโลกให้โศกตรม
สิ้นพืชไปภัยพิบัติซัดโถมโลก วิปโยคลำบากยากเหลือข่ม ร่วมรักษ์พืชพรรณไว้ให้อุดม เพื่อสังคมมนุษยชาติปราศทุกข์ภัย ...... ได้ทำการตัดกระทู้หน้าและหลังออก เนื่องจากการเขียนกระทู้ใส่ไปทำให้คำถูกบีบบังคับเข้ามา ซึ่งเรายังไม่เก่งเข้าขั้นนักจึงนำออกดีกว่า เพื่อให้ใจความที่สมบูรณ์ และ กลอนชุดหลังนี้เป็นชุดที่ส่งเข้าประกวด โดยส่วนตัวแล้วรู้สึกว่า หัวข้อนี้แม่งงงโคตรยากเลยตีความผิดกก็หมดสิทธิ์ แตะรางวัล ดีนะที่ไหวตัวทัน รางวัลจึงไม่ไปไหนเสีย หึหึ คนที่ได้รางวัลที่ 2 3 และชมเชย ยอมรับว่าเขียนได้ดีมาก ในด้านของการเลือกคำมาใช้ แต่ถ้าจะให้ดีมากขึ้นต้องให้ความสำคัญกับความหมายด้วย ฉันก็เคย ให้กลอนพาอารมณ์ไป มันไปได้เรื่อยๆ จริงๆ แต่ความไม่ยักตามไปด้วย จุดนี้ก็พยายามปรับปรุงอยู่
ปล. เมฑั่ล แบบมีคุณภาพ
June 17 การอัพสเปซครั้งนี้มีที่มา เนื่องจากการประกาศตัวอย่างเป็นทางการแล้ว และการกระทำก็เด่นชัด....
ดังนั้น จึงไม่มีเหตุผลใดจะต้องกล่าวให้ร่ำไรเสียเวลา
แต่การอัพสเปซนี้ มันมีที่มา การอัพครั้งนี้มันมีที่มา...
ขาดสิ่งหนึ่งไม่ถึงตาย แค่บางทีมันคล้ายว่าขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง
แต่นั่น เราเป็นคนเลือกเอง...
เลือกที่จะยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น
ตัดสินใจในการกระทำของตนเอง...
ขอให้โชคดี
เพราะต่อแต่นี้...
จะไม่มี...
คนๆ นี้...
ubchune
ใน B.net ต้องขาด InW ไปคนนึง
เนื่องจาก รับไม่ได้จริงๆ
และผนวกกับ การเข้ามาแทนที่ในดวงใจ ด้วย เหล่าฮีโร่ 4 สีมีทีวีที่พุง
นามว่า
"Teletubbies"
"เธเฬฒัพบี้"
เพราะอากาศ....เปลี่ยนแปลงบ่อย
ตลาดก็เลย....เปลี่ยนแกงบ่อย ไปด้วย
เวรเอ๊ย... เกริ่นนำก็หมดไปเยอะแล้ว ไว้ต่อคราวต่อไปโว้ย ฮ่าๆ
ปล. CG+ ผมได้ลงงานเขียนแล้ว 2 เล่ม คือเล่ม 11 กับ 12!! หายืมอ่านกันได้แล้ว 55+
|
||||
|
|
