"ปกติแล้วฉันจะทิ้งตัวลงนั่ง  แล้วจึงนอน

แต่เมื่อวาน ฉันกลับ ล้มตัวลงนอนโดยที่ไม่ได้นั่ง"

บางครั้ง ฉันก็ไม่ต้องการที่จะรับรู้ว่าสิ่งรอบๆ ตัวเกิดอะไรขึ้น

แต่ในบางครั้ง   อยากจะหยุดเวลาเอาไว้นาน...นานเท่าที่ฉันจะดื่มด่ำกับแสงเทียนที่ละเลียดใบหน้าเธอ

มันช่างน่าประทับใจ...ใช่...ฉันห้ามใจไว้ไม่ได้...

ที่จะลนน้ำมันพรายจากเธอ

เอ้ย!!  ที่จะบอกว่าเธอช่างน่าค้นหา ภายใต้ดวงตาคู่นั้น...

แม้ว่าเราจะไม่ค่อยรู้จักกัน    แต่ทำไมใจฉันถึงลอย...

เช้า...สาย...บ่ายคล้อยๆ...  เสียงของเธอยังคงลอย มาตามสายลม

เอาเงินที่ยืมไปคืนมา   เอ๊ะ  นี่เสียงใครหว่า แผดเสียงขรม

เวรเสียแล้ว เจ้าหนี้ ขี้เหนียวบรม   มาทำลายฝันลมลมแล้งแล้งของฉันให้หมดไป...

ข้างบนนั้นไม่ใช่กลอน   ไม่ได้มีวรรคไม่ได้มีตอนให้เขียนถม

มันแค่มีสัมผัสตามอารมณ์   อยากจะมีรักรสส้มซาบซ่านใจ

แม้ว่าหวานหรือเปรี้ยวก็อยากรู้

แม้ว่าฟันจะเป็นรูคงสุขสม

อาจจะอ้วนขึ้นไปไม่น่าชม

ก็อยากกินลูกอมซักกะที~~~*

ฮ่าๆๆ    อ๊ากกกกกกๆๆๆๆๆ     

เอ๊ะโอ!!   หมดเวลาสนุกแล้วซิๆ ๆ ~~~*